یادداشت / بازتاب اجرای جدیدی از آهنگ ماندگار《 آیریلیق》 استاد علی سلیمی در شبکه های موسیقی استانبول
عصرآزادی آنلاین/ محمد فرج پور باسمنجی
●استاد علی سلیمی از ریاست ارکستر آذربایجانی رادیو ملی ایران تا رهبر ارکستر موسیقی تلویزیون تبریز
●●●●●●●●●●●●●●●●●
اجرای جدیدی از آهنگ 《آیریلیق 》روان شاداستاد علی سلیمی در استانبول بازتاب گسترده ای در شبکه های اجتماعی دنبال کننده موسیقی جهانی آذربایجانی داشته است.
کانال مختص موسیقی TRTموزیک که از شهر استانبول ۲۴ ساعته برای ملل تُرک زبان موسیقی اقوام گستره جغرافیای این زبان را پخش میکند در چند روز گذشته چندین بار به اجرای زنده جدید موسیقی آیریلیق پرداخته است.
استاد علی سلیمی از چهرههای ماندگار موسیقی آذربایجان، نوازنده؛ آهنگساز و رهبر وقت ارکستر آذربایجانی رادیو ایران در دهه چهل بود که با هنرمندی و پشتکار و تلاش خستگی ناپذیر او صدها قطعه موسیقی و آهنگ آذربابجانی در طول ده سال از شبکه سراسری رادیو ایران تهیه و پخش شد و مصاحبه های زیادی را با اهل هنر و موسیقی انجام داد و به معرفی آثار موسیقیایی آنها در سطح ملی پرداخت.
وی پس از انقلاب رئیس گروه موسیقی رادیو و تلویزیون تبریز در دهه ۶۰ بود که با اجرای دهها موسیقی و ساخت آهنگ های فاخر ؛ نامی بزرگ در موسیقی عالم شرق یافت و تندیس وی در یونسکو به عنوان یکی از نام آوران موسیقی آذربایجانی نصب گردید.
اصل و نسب استاد سلیمی از روستای میهماندوست اردبیل است ولی به دلیل مهاجرت خانواده اش به باکو برای کار در آن شهر تولد یافته و دوره نوجوانی را در آن شهر گذرانده است و آهنگ های 《آیریلیق ؛ سیزه سالام گتیرمیشم و گئجه لر》از آثار فاخرش بارها از شبکه های رادیو و تلویزیون سراسری و محلی ایران و ملل همسایه پخش شده است.
● بخشی از آثار موسیقیایی و آهنگ های ساخته شده زنده یاد علی سلیمی را که در آنها به موسیقی انقلاب اسلامی نیز پرداخت شده است با هم مرور می کنیم:
●آیریلیق
●گول اردبیل
●سیزه سالام گتیرمیشم
●حیدر بابا
●ایلقار
●باهار گلدی
●راحله
●آغلاما
●لاله
●یاداسالارسان منی
●مارش
●قهرمانلار
●ساللانا ساللانا
●سلام
●وطنیم
●سهندیم
●تبریزیم
●لگاتو
●کهلیک
●کوراوغلو
●سؤزلر
●اؤلکه میز
●علی دیر
به پاس تلاشهای ماندگار این هنرمند مردمی در سال ۶۷ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دولت وقت؛ دکتری موسیقی و نشان درجه ۱ فرهنگ و هنر را به استاد سلیمی اعطا کردند.
استاد علی سلیمی متولد ۱۳۰۱ ه.ش در باکو مرکز جمهوری آذربایجان پس از عمری پربار و تأثیر گذار در زندگی موسیقیایی مردم و بودن در کنار شادیها و رنج و آلام آنها و با یادگارهای ماندگار هنری در سال ۱۳۷۶ در تبریز به دیار باقی شتافت و در مراسمی باشکوه در مقبره الشعرای تبریز آرام گرفت.
