اهمیت برقراری اتحاد و همبستگی دولت و مردم ایران در دوران آتشبس به روایت "عصرآزادی"
وفاق ملی، نیازِ دوران آتشبس
عصرآزادی آنلاین/ شهرام صادق زاده
دیپلماسی، استفاده از ظرفیتهای سیاسی و حقوقی برای استیفای حقوق ملی است که باید از تمام ظرفیتهای دیپلماسی برای پیگیری حقوق مشروع کشور بهره جست و جامعه مدنی و نیروها و سازمانها و تشکلهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی نیز باید در این شرایط بسیار متفاوت و حساس ظرفیتهای کارشناسی و رسانهای و اجتماعی خود را وقف انسجامبخشی بر مبنای مطالبه جلوگیری از جنگ کنند.
دور کردن فوری آتش جنگ از کشور نه یک تفنن، بلکه یک وظیفه ملی است که حافظ امنیت ملی و منافع ملی است و این مهم اولویت نخست کشور در این روزهاست تا همه با هم بکوشیم که آتش جنگ از ایران دور شود.
با گذشت ۱۲ روز تلخ، آتشبس غیررسمی و شکنندهای میان ایران و اسرائیل برقرار شد؛ اما آغاز و تداوم آتشبس به معنای پایان تنشها نیست و هر لحظه ممکن است آتش جنگ دوباره شعلهور شود.
باید از تمام ظرفیتهای دیپلماسی برای پیگیری حقوق مشروع کشور بهره جست و جامعه مدنی، نیروها، سازمانها و تشکلهای سیاسی و اجتماعی و فرهنگی نیز باید در این شرایط بسیار متفاوت و حساس ظرفیتهای کارشناسی و رسانهای و اجتماعی، خود را وقف انسجامبخشی بر مبنای مطالبه جلوگیری از جنگ کنند تا همگی از یک زندگی آرام و به دور از تنش و درگیری لذت ببریم…
◾️اقدام اول
بر اثر جنگ ۱۲ روزه اخیر و تجاوز اسرائیل به ایران علاوه بر شهادت و مجروحیت صدها نفر، خساراتی نیز به تأسیسات نظامی و غیرنظامی کشور وارد گردید.
تأسیسات هستهای کشور که زیر نظر بازرسان آژانس بین المللی اتمی فعالیت میکردند مورد حمله قرار گرفت و مقامات اسرائیلی بهویژه نخستوزیر اسرائیل در همان ابتدا، هدف عملیات اسرائیل را نابودی توان هستهای، موشکی و حتی ایجاد فرصت برای تغییر رژیم در ایران اعلام کرد.
در حقیقت، ۱۲ روز نبرد و جنگ میان ایران و اسرائیل موجب شد تا بخشی از جمعیت کشور در بسیاری از استانهای کشور به صورت واقعی ابعادی از جنگ را تجربه کرده و با پایان جنگ که به صورت هوایی بود، یکی از مهمترین نگرانیهایی که بروز کرده، ابهام درباره احتمال بروز موج جدیدی از درگیریها و جنگ است زیرا آغاز دوباره درگیریهای نظامی و گسترش جنگ میتواند موجب ویرانیهای زیرساختی و تلفات جانی شود.
خوشبختانه مسئولان کشور در این روزها بارها آمادگی خود را برای استفاده از ظرفیتهای دیپلماتیک بیان کردهاند؛ اما باید برای رسیدن به این هدف اقدامات دیپلماتیک زیادی طراحی شود و ابتکار عملی صورت گیرد.
به گفته کارشناسان، نباید اقدامات دیپلماتیک تنها از طرف وزیر امور خارجه انجام شود، بلکه تمام ظرفیتهای کشور زیر نظر وزارت امور خارجه باید در خدمت دستگاه دیپلماتیک کشور قرار گیرد.
به گواه تاریخ، در سوم شهریور ۱۳۲۰ و در حالیکه دستگاه سیاست خارجی نتوانست اقدامات سیاسی لازم را برای منصرفکردن متفقین انجام دهد، کشورهای انگلستان و شوروی سابق با بهانه واهی، ایران را اشغال کردند تا ایران به دالانی برای انتقال تجهیزات به شوروی سابق مبدل شود، ایران اشغال شد و پادشاه قانونی کشور رضاشاه از سلطنت برکنار شد اما آیا بهعنوان یک ایرانی، هرچند که گروهی از ایرانیان از بخشی از اقدامات رضاشاه پهلوی هم ناراضی باشند، باز میتوانیم این حق را به متفقین بدهیم که ایران را اشغال و رضاشاه را از حکومت برکنار کنند؟ قطعاً خیر!
◾️اقدام دوم
کارشناس ارشد روابط بینالملل درباره شرایط آتشبس میان ایران و رژیم اسرائیل و امکان تثبیت این آتشبس در شرایط ملتهب منطقه معتقد است: در حال حاضر وضعیت جنگ به حالت ترک مخاصمه نزدیک شده و از طریق یک واسط توافق کردهاند که به یکدیگر حمله نظامی نکنند اما معمولاً وضعیت آتشبس بستگی به این دارد که مذاکرات بعدی چگونه خواهد بود.
“علیاصغر زرگر” افزود: در حال حاضر گفته شده که اگر طرفین پایبند باشند، نشانههایی وجود دارد که این آتشبس میتواند پایدار بماند، اسرائیلیها سعی کردهاند که از نظر اجتماعی و مسائل اقتصادی و پروازها، به حالت عادی برگردند و به زندگی روزمره شهروندان خود ادامه دهند.
وی با اشاره به اینکه به نظر میرسد مذاکرات خیلی ضرورت ندارد و چند ماه فرصت وجود دارد اضافه کرد: تا آن زمان آمریکاییها سعی میکنند این آتش بس را به همین صورت نگه داشته و اجازه ندهند که مجدداً آتش آن شعله ور شود زیرا آمریکاییها و به ویژه ترامپ، برعکس گفتههای قبلیاش که تاکید کرده بود فروش نفت ایران را به صفر میرساند، اعلام کرده که ایران میتواند نفت خود را به چین بفروشد.
زرگر در خصوص نقش همبستگی ملی در رسیدن به آتشبس و لزوم حفظ وحدت ملی در برابر خطرات احتمالی ناشی از بازگشت درگیریها تاکید کرد: در این شکی نیست که در حال حاضر زمان اختلاف، جبهه بندی و تقسیم جامعه نیست و باید همه با هم هماهنگ شوند و همکاری کنند تا به چاره جویی بپردازند، خرابیها را بازسازی کرده و چارهجویی شود که از چه منابعی این اتفاق بیفتد.
این کارشناس مسائل بینالملل با ذکر این نکته که افراطی گری و تندروی محلی از اعراب ندارد و اتحاد مورد نیاز است یادآور شد: دولت باید دستش باز باشد و در مجلس هم کسانی که صداهای بلندی دارند، باید متوجه شوند که با این صداهای بلند کار درست نمیشود بلکه باید ببینند که چه اقداماتی میتوانند انجام دهند، نه اینکه فقط به ایدهآلهای خود اصرار کرده و از راهحل عملی دور باشند.
◾️اقدام آخر
گمانهزنی های برخی تحلیلگران، حکایت از احتمال آغاز دور جدید مذاکرات تهران و واشنگتن در روزهای آتی دارد که با این وجود، گرچه آتش بس میان اسرائیل و ایران پس از جنگی ۱۲ روزه برقرار شده است اما مشخص نیست معادلات سیاسی، منتهی به ادامه آتش بس میشوند یا آتش جنگ مجدداً شعلهور خواهد شد!
در حالی که سرنوشت دور بعدی مذاکرات ایران و آمریکا همچنان نامعلوم است عباس عراقچی – وزیر خارجه ایران – میگوید این دو کشور بعد از چند دور مذاکره در آستانه گشایشی تاریخی بودند که حمله اسرائیل آن را بر باد داد.
با این اوصاف، یک نکته مهم را نباید فراموش کنیم؛ آتش بس میان ایران و اسرائیل هنوز در جایی ثبت رسمی نشده و هنوز هم پایداری قطعی را ندارد و مشخص نیست آیا دوباره آتش جنگ در بازه زمانی کوتاه برافروخته می شود یا خیر… لذا کاملاً مشخص است که اسرائیل و آمریکا سعی کرده اند ایران را در یک ناتعادلی استراتژیک قرار دهند بدین معنی که همیشه باید در حالت آمادهباش و گوش به زنگ باشیم.
اما به راستی هدف اسرائیل و آمریکا چیست؟ گویا آنها می خواهند هزینههای نظامی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بیشتری را به ایران تحمیل کرده و با ادامه و امتداد این شرایط، میزان تاب آوری ایران را کاهش دهند.
در واقع، هدف آنان این است که با اعمال فشار و قرار دادن ایران در شرایطی نامشخص و مبهم، امکان برنامه ریزی بلندمدت را از دولتمردان کشور سلب کنند و برای همین است که کارشناسان معتقدند دولت چهاردهم باید برای قیمت بنزین، ناترازی های انرژی، کمبود آب و امثالهم برنامه ریزی کند.
بدین ترتیب و در شرایطی که هنوز وضعیت آتش بس نامشخص باشد، دولت نمی تواند برای برنامه های بلندمدت خود بودجه بندی یا برنامه ریزی دقیق داشته باشد بنابراین هدف فعلی اسرائیل و آمریکا اعمال اینگونه فشارهاست که باید همگی از این دوران به سلامت عبور کنیم.
