عصرآزادی آنلاین /دکتر پرویز کریمی ثانی
روان درمانگر و دانشیار دانشگاه
مدیر و موسس مرکز امروز من در تبریز
مارک مک کریندل اصطلاح «نسل آلفا» را برای اولین بار برای متولدین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ ابداع کرد. این نسل از ابتدای زندگی شان با محصولات فناورانه همراه بوده و به نوعی بومی دیجیتال (ناگی و کلکسی، ۲۰۱۷) و نسل اینترنت یا شبکه هستند. مطالعات نشان می دهد که نسل آلفا آگاهی فناورانه بالا و ارزش های متفاوتی دارند (جها، ۲۰۲۰). میل به خلاقیت و نوآوری، میل به ایجاد تغییرات مثبت در جهان، حساسیت نسبت به مسائل اجتماعی و محیط زیستی، گرایش به سوی هوش مصنوعی، کسب درآمد و رسیدن به رفاه و میل به کارآفرینی هم جزء خصوصیات این نسل است. یکی از چالش های اساسی این نسل، عدم شناخت به موقع استعدادها و توانمندی ها است. فرایند توام با تاخیر در انتخاب رشته که تا پایان کلاس نهم طول می کشد و همچنین عدم مهارت محوری کافی در برنامه های آموزشی ممکن است باعث دلزدگی تحصیلی، تعارض بین استعداد و فعالیت روزمره ، تعارض بین کودک و والد و تعارض بین واقعیت آلفایی ها و برنامه های مدرسه شود و زمینه ترک تحصیل، فرصت سوزی در جهت استفاده از استعداد آلفای ها و انواع مشکلات رفتاری و اجتماعی را فراهم نماید.
به منظور جلوگیری از استعداد سوزی و برنامه ریزی مناسب، به نظر می رسد استعدادیابی در سنین پایین تر و بخصوص در دوره ابتدایی و تمرکز آموزش رسمی بر مهارت آموزی و مهارت محوری برای کودکان آلفا باید در اولویت قرار گیرد. به همه والدین پیشنهاد می گردد که در دوره ابتدایی حتما یک استعدادیابی توسط متخصصین مربوطه از کودکان شان به عمل آورند تا در صورتی که کودک در مسیری غیر از درس، استعداد و توانمندی داشته باشد برای کودک دوراندیشی و برنامه ریزی عملی انجام شود. تحقیقات سینک (۲۰۱۶) نشان می دهد که نسل آلفا به علت قرار گرفتن در معرض اطلاعات فراوان در محیط فناورانه، رشد سریع تری دارند و زودتر در مرحله آموزش قرار می گیرند و حتی زودتر وارد بازار کار می شوند. همچنین تحقیقات مک کریندل و فل (۲۰۲۰) بیانگر آن است که بلوغ جسمی، روانشناختی، اجتماعی، آموزشی و حتی بلوغ اقتصادی نسل آلفا در سنین پایین تری روی می دهد که پیامدهای مثبت و منفی به دنبال دارد بر این اساس، استعدادیابی در سنین پایین بویژه در دوره ابتدایی، عدم اتخاذ یک شیوه آموزشی نظری برای همه کودکان، استفاده از توانمندی ها و خلاقیت های آلفایی ها، بروز کردن و چند بعدی کردن سیستم آموزشی (محیط، معلم، مربیان آموزشی، شیوه های تدریس و امکانات سخت افزاری و نرم افزاری)، تغییر نگاه والدین به نسل آلفا و تقویت تعامل عاطفی و اجتماعی به این نسل، بها دادن به نظر و عقاید این نسل، فراهم نمودن فرصت و اعتماد نمودن به آلفایی ها توسط والدین و مهارت محوری چند بعدی در سیستم آموزش و پرورش باید به عنوان یک اولویت ضروری و فوری در نظر گرفته شود.
