حلقه گمشده بین والدین و کودکان امروزی! بازی های مشترک

عصرآزادی آنلاین/ شبنم رشیدزاده – روانشناس کودک و نوجوان – مرکز مشاوره امروز من

بازی نکردن با کودک می‌تواند منجر به مشکلات قابل توجهی مانند تنظیم عاطفی ضعیف، مشکلات مهارت‌های اجتماعی و همدلی، پیوند ضعیف‌تر با والدین و اختلال در رشد توانایی‌های حل مسئله شود. محرومیت طولانی مدت از بازی، به ویژه در اوایل کودکی، همچنین می‌تواند منجر به افزایش اضطراب و افسردگی، کاهش تاب‌آوری و انزوای اجتماعی شود. در حالی که کودکان از بازی انفرادی نیز سود می‌برند، تعامل مداوم والدین و کودک از طریق بازی برای رشد عاطفی و اجتماعی آنها بسیار مهم است.
در توضیح اینکه اگر با فرزندانمان بازی نکنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ باید بگوییم:

۱. فرزندان ما در معرض خطر فقدان درک عاطفی و همدلی قرار می‌گیرند.
آنها ممکن است به اندازه‌ای که باید انعطاف‌پذیر نباشند. ممکن است نفوذ شما را در زندگی خود با نفوذ دیگران جایگزین کنند.
۲. بازی با فرزندانمان به آنها فرصتی می‌دهد تا ببینند ما چگونه احساسات خود را شناسایی و مدیریت می‌کنیم.
بازی کردن با هم به ما این فرصت را می‌دهد که با آنها روی احساساتشان کار کنیم و در مورد چگونگی آرام شدن در هنگام ناراحتی یا هیجان بیش از حد صحبت کنیم و بازی نکردن با کودکانمان این فرصت را از ما می‌گیرد.
۳. تاب‌آوری به ما اجازه می‌دهد تا با استرس در زندگی خود مقابله کنیم.
در حالی که ما نمی‌توانیم فرزندانمان را از داشتن استرس در زندگی‌شان محافظت کنیم، می‌توانیم به آنها تاب‌آوری را آموزش دهیم. بازی‌های خلاقانه و بازی‌های مشارکتی به ما کمک می‌کنند تا تاب‌آوری و پشتکار را الگو قرار دهیم. اگر برای بازی با فرزندانمان وقت نگذاریم، بهترین موقعیت‌های خود را برای ایجاد تاب‌آوری از دست می‌دهیم.
۴. یکی دیگر از مشکلات عمده‌ی وقت نگذاشتن برای بازی با فرزندانمان این است که میزان نفوذی را که بر فرزندانمان و تصمیمات آنها داریم، از دست خواهیم داد.
بچه‌ها باید ایده‌های دیگران را بشنوند. آنها باید گزینه‌ها را بسنجند و به نتایج فکر کنند. اگر ما در هنگام تصمیم‌گیری و تأثیرگذاری فرزندانمان بر جهان، حضور نداشته باشیم، آنها به دیگران روی می‌آورند.
۵. عدم بازی با فرزندانمان حس امنیت آنها را تضعیف می‌کند.
وقتی ما با هم بازی می‌کنیم و یا کاردستی درست می‌کنیم، محیطی امن ایجاد می‌کنیم که در آن فرزندانمان می‌توانند اشتباه کنند، ایده‌های جدید را آزمایش کنند و در فضایی امن شکست بخورند. وقتی آنها بدانند که می‌توانند بدون انتقاد شکست بخورند، احتمال بیشتری دارد که ایده‌های جدید را بررسی کنند.

اما برای برخی از والدین، نبود زمان کافی مسئله اصلی است.

با این حال، به خاطر داشته باشید که زمان با هم بودن لزوما به معنای توقف کامل برنامه‌های روزانه نیست. یک کودک می‌تواند هنگام تا کردن لباس‌های شسته شده، تمیز کردن و آشپزی بازی کند. بله، دخالت یک کودک می‌تواند اثربخشی و کارایی که به آن عادت دارید را کاهش دهد، اما زمانی که فرزند شما نیاز دارد تا با شما وقت بگذراند را می‌توانید در برنامه ‌های از پیش تعیین شده‌تان بگنجانید.