وضعیت بازار کم‌رونق لوازم التحریر در آذربایجان شرقی در آستانه آغاز سال‌تحصیلی جدید از نگاه "عصرآزادی"

مُهر گرانی بر مِهر دبستانی!

عصرآزادی آنلاین/ شهرام صادق زاده
وقتی روزهای آخر شهریور ماه از راه می‌رسد بازاری‌ها انتظار جنب و جوش شهروندان برای خرید لوازم‌التحریر و اقلام مورد نیاز مدرسه را در سر می‌پرورانند اما وضعیت اقتصادی امسال، بازار لوازم‌التحریر را هم تحت‌الشعاع خود قرار داد؛ فروشندگان از کاهش محسوس مشتریان سخن می‌گویند و خریداران نیز از سنگینی بار هزینه‌ها گلایه دارند!
اگرچه تنوع اجناس در مغازه‌های عرضه‌کننده لوازج التحریر چشمگیر است اما توان خرید خانواده‌ها به ویژه در شهرستان‌ها – به‌گونه‌ای کاهش یافته که بسیاری از آنها تنها به ضروری‌ترین اقلام بسنده می‌کنند و این امر، شادی و شور همیشگی کودکان در آستانه مهر را نیز کم‌رنگ کرده است در حالی که باید شرایط اقتصادی جامعه اجازه می‌داد تا هیچ دانش آموزی – حتی در دورافتاده‌ترین روستاهای مرزی – نیز در حسرت لوازم‌التحریر رنگارنگ مدرسه نماند.
گذشته از این‌ موارد اما، امسال یک خبر خوب، افکارمان را تلطیف کرد؛ اتاق بازرگانی تبریز در آستانه سال تحصیلی جدید طی یک اقدام خیرخواهانه و در راستای ایفای مسئولیت‌های اجتماعی خود، تعداد ۶۰۰ بسته آموزشی اعم از لوازم تحریر ضروری، کیف مدرسه و غیرع به ارزش ۸۰۰ میلیون تومان به دانش‌آموزان نیازمند آذربایجان‌شرقی اهدا کرد.
در حقیقت، این اقدام نخستین اطاق تجارت ایران به عنوان پارلمان بخش خصوصی منطقه آذربایجان در آستانه‌ مهر نامهربان بار دیگر ثابت کرد که جامعه‌ اقتصادی این استان تنها به رشد تولید و تجارت نمی‌اندیشد بلکه در مسیر امیدآفرینی و ساختن فردای بهتر برای نسل جوان وطن نیز پیشگام هستند و برای همین است که باید دانش آموزان امروز، فعالان بخش خصوصی آینده آذربایجان باشند…
برای به دست آوردن لوازم باکیفیت باید هزینه گزاف پرداخت شود
اغلب خانواده‌ها در آستانه بازگشایی سال تحصیلی ۱۴۰۴ – ۱۴۰۵ از گرانی لوازم‌ التحریر گلایه دارند و بیان می‌ کنند که هرچه بخواهند در بازار یافت می‌شود اما چه فایده که، قدرت خرید وجود ندارد!
مادر دو فرزند دانش آموز مقطع ابتدایی‌ با بیان اینکه یک کوله پشتی با لوازم‌ التحریر در این شرایط اقتصادی در دو سطح مختلف عرضه می‌شود گفت: سطح فانتزی با قیمت‌ های کذایی و رنگ و لعاب زیاد و سطح دیگر معمول جامعه که ساده و با کیفیت پایین و قیمت نامناسب نسبت به کیفیت اقلام موجود است و گران تمام می‌ شود.
آزیتا علی‌زاده در تیمچه گرجیلر بازار بزرگ تبریز افزود: به نظرم امسال نسبت به سال گذشته قدرت خرید کمتر شده و نسبتاً استقبال خانواده‌ها از خرید لوازم‌ التحریر نیز کاهش یافته است زیرا اغلب خانواده‌ها به خرید ضروریات اکتفا می‌ کنند و به جز درصد کمی از افراد که غالباً مرفهین جامعه را شامل می‌شوند مابقی توانایی خرید فانتزی‌های مدنظر فرزندانشان را نداشته و چشم‌ پوشی می‌کنند.
وی با بیان اینکه متاسفانه خلاف باور والدین که فکر می‌کنند دست فروشان نسبت به واحدهای صنفی قیمت مناسب‌تری دارند اضافه کرد: در سال‌های اخیر اکثراً اقلام بی‌ کیفیت توسط دست فروشان اطراف بازار تبریز عرضه می‌شود و کیفیت پایین محصولات باعث هزینه دوباره برای خانواده‌ها می‌ شود زیرا وسایل مورد دلخواه فرزندان را شامل نمی شود.
این مادر تبریزی با اشاره به اینکه لوازم‌ التحریر موجود در بازار دارای کیفیت متفاوتی است تاکید کرد: اما برای به دست آوردن کیفیت خوب، باید هزینه گزاف پرداخت شود ولو اینکه درصد کمی از والدین به ایرانی یا خارجی بودن لوازم‌ التحریر حساسیت نشان می‌دهند و اکثراً به دنبال کیفیت خوب با قیمت مناسب هستند که خارجی ها پیشروترند.

بازار کم‌رونق سرمایه بسیاری از فروشندگان لوازم‌ التحریر را قفل کرده است

یک فروشنده باسابقه لوازم‌التحریر در منطقه بازار تبریز معتقد است: با وجود تنوع اجناس لوکس و بادوام در بازار لوازم‌التحریر اما، میزان خرید شهروندان و شهرستانی به شکل بسیار محسوسی کاهش یافته است.
کاظم حاجی‌زاده افزود: سال‌های گذشته در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید، معمولاً مغازه‌های لوازم‌التحریر بسیار شلوغ می‌شد اما امسال مشتریان این بخش به کمتر از نصف سال قبل کاهش یافته و تقاضای اندک برای خرید لوازم مدرسه کاملاً محسوس است.
وی با اشاره به افزایش شدید قیمت‌ها اضافه کرد: اجناسی مانند مداد رنگی، دفتر و خودکار چند برابر شده‌اند به طوری که یک بسته مداد رنگی که سال گذشته حدود ۸۰ هزار تومان قیمت داشت، اکنون بیش از ۲۰۰ هزار تومان عرضه می‌شود، حتی دفترهای ساده نیز کمتر از ۴۰ هزار تومان یافت نمی‌شوند و دفترهای طرح‌دار یا خارجی هم عملاً از توان خرید بسیاری از خانواده‌ها خارج شده‌ است.
این فروشنده قدیمی لوازم التحریر تاکید کرد: تغییر رفتار مصرف‌کنندگان نشان‌دهنده فشار اقتصادی است به طوری که خانواده‌ها در سنوات گذشته برای هر فرزند خود چندین دفتر و لوازم جانبی تهیه می‌کردند اما اکنون تنها به خرید ضروری‌ترین اقلام‌شان بسنده می‌کنند و برخی دیگر از والدین نیز از فرزندان‌شان می‌خواهند با همان وسایل سال گذشته مدرسه را آغاز کنند!
حاجی‌زاده خاطرنشان کرد: تداوم این وضعیت نه تنها برای فروشندگان بلکه برای خانواده‌ها و دانش‌آموزان نیز آسیب‌زا خواهد بود زیرا اگر روند فعلی ادامه پیدا کند سرمایه بسیاری از مغازه‌داران قفل شده و دانش آموزان نیز از داشتن لوازم مناسب و کاربردی برای تحصیل محروم می‌شوند.
جنب و جوش آخر شهریور صرفاً برای بازارگردی و بررسی قیمت‌هاست
مشاهدات میدانی گزارشگر “عصرآزادی” از بازار بزرگ تبریز حاکی از جنب و جوش خانواده ها برای خرید لوازم التحریر و کیف و کفش برای فرزندان است اما متاسفانه این جنب و جوش صرفاً برای بازارگردی و بررسی قیمت‌هاست و خرید پرتعداد لوازم التحریر به ندرت اتفاق می‌افتد و عمدتاً خرید چند مداد و دفتر انجام می‌گیرد زیرا قیمت‌ها بالاست و قدرت خرید مردم پایین آمده است!
طبق مشاهدات میدانی، به عنوان مثال کف قیمت کیف نسبتاً مناسب مدرسه بین ۴۰۰ الی ۹۰۰ هزار تومان در نوسان است و صد البته بستگی به کیفیت کیف قیمت آن هم تا ۳ میلیون تومان هم وجود دارد و قیمت کفش راحتی نیز که از ۵۰۰ هزار تومان شروع می شود و تا چند میلیون ادامه دارد.
به هر حال فرزندان خانواده‌های دارا و ندار هر کدام در مسیر زندگی تحصیلی‌شان گام برمی دارند؛ خانواده‌هایی که دارا هستند و دست‌شان در جیب شان می رود برای فرزندان لوازم‌التحریر خریداری می‌کنند و با بهترین امکانات تحصیلی در مدارس نمونه و غیرانتفاعی ثبت نام می کنند تا کودکان شان بدون دغدغه درس بخوانند و روزگار خوشی را بگذرانند اما آنها که ندارند مجبورند با نداری تا کرده و با اندک توان مالی خود بتوانند حداقل‌ها را برای فرزندان تامین کنند و در اکثر مواقع به دانش‌آموزشان بگویند که وسایل سال گذشته‌ات هنوز عمر دارد و کفاف امسال را هم می‌دهد!
بدین ترتیب به نظر می رسد شکاف طبقاتی در جامعه به شکاف آموزشی هم منجر شده و متاسفانه، پول و تامین امکانات آموزشی، مسیر تحصیل فرزندان این مرز و بوم را معین می کند؛ فرزندان طبقات فرودست شهرستان‌ها خوب می دانند که بابا می تواند از عهده آب و نان‌شان برآید اما خرج تحصیل شان را نمی تواند، پس آن عدالت آموزشی که همواره از آن دَم می‌زنیم دقیقاً کجاست!؟
ارسال یک پاسخ