یادداشت / ثبت برند در صنایع غذایی؛ سنگ بنای سلامت، اعتماد و ماندگاری در سفره ایرانی

 علیرضا شیرزه حق/ کارشناس صنایع غذایی و فعال حوزه روابط عمومی در آذربایجان شرقی
در صنعت غذایی، که پیوندی ناگسستنی با سلامت، اعتماد و عادات فرهنگی مردم دارد، ثبت برند فراتر از یک اقدام قانونی است؛ این یک تعهد عمومی و نخستین گام در ساختن رابطه‌ای پایدار با مصرف‌کننده است زیرا در فضایی که هر روز بر نگرانی‌ها درباره ایمنی و اصالت مواد غذایی افزوده می‌شود، یک برند ثبت‌شده، پاسخی شفاف و مسئولانه به این دغدغه‌هاست.
◾️چرا ثبت برند برای فعالان صنایع غذایی یک ضرورت است؟
۱) تضمین اصالت و ردیابی: ثبت برند به مصرف‌کننده اطمینان می‌دهد که محصولی با هویتی مشخص و قابل ردیابی خریداری می‌کند. این موضوع به ویژه در مواردی مانند فرآورده‌های محلی، ارگانیک یا با نشان جغرافیایی خاص مانند زعفران یا پسته حیاتی است. ثبت برند از سوءاستفاده از نام‌های شناخته شده جلوگیری کرده و به تولیدکننده متعهد کمک می‌کند سرمایه گذاری خود در کیفیت را حفظ کند.
۲) ایجاد اعتماد در اولین نگاه: بر روی قفسه فروشگاه، محصولی با علامت ثبت‌ شده، حاوی پیام ضمنی کیفیت، نظارت و مسئولیت‌پذیری است. در صنعت غذایی که انتخاب مصرف‌کننده به شدت تحت تأثیر اعتماد است، این علامت می‌توانند تفاوت میان خرید یا بی‌اعتنایی باشد لذا این اعتماد، پایه‌ای برای وفاداری بلندمدت مشتری می‌شود.
۳) محافظت از سرمایه‌گذاری در نوآوری: تولید یک محصول غذایی جدید – مانند یک نوشیدنی عملکردی، یک شیرینی با فرمول منحصر به فرد یا یک غذای آماده سالم – هزینه‌های تحقیق و توسعه زیادی در بر دارد. ثبت برند و همچنین ثبت فرمول یا فرآیند انحصاری – از طریق اختراع یا اسرار تجاری – از این نوآوری در برابر کُپی‌های غیرمجاز محافظت می‌کند و انگیزه شرکت‌ها برای نوآوری را افزایش می‌دهد.
۴) تسهیل ورود به بازارهای جدید و صادرات: برای صادرات محصولات غذایی ایرانی به بازارهای جهانی، ثبت برند یک پیش‌شرط غیرقابل چشم‌پوشی است. بدون حمایت قانونی از نام و نشان، امکان رقابت با برندهای جهانی یا حتی محافظت از محصول در برابر ثبت توسط دیگران وجود ندارد. ثبت برند در کشورهای هدف، راه را برای حضور پایدار در بازارهای بین‌المللی هموار می‌کند.
◾️راهبرد روابط عمومی حول ثبت برند در صنایع غذایی
یک روابط عمومی هوشمند در این صنعت، از ثبت برند به عنوان قوی‌ترین پیام سلامتی و مسئولیت استفاده می‌کند: پیش از ثبت می‌تواند با انتشار مطالب آموزشی درباره “چگونه برندهای ثبت‌شده، ایمنی غذایی را تضمین می‌کنند”، ذهن مصرف‌کننده را آماده کند.
حین ثبت، معرفی تیم کنترل کیفیت، آزمایشگاه‌ها و فرآیندهای تضمین سلامت محصول و پس از ثبت، انتشار بیانیه‌ای با تأکید بر تعهد به سلامت جامعه می‌تواند داستان جذابی برای رسانه‌ها باشد.
همچنین، استفاده از نشان ثبت‌ شده به صورت برجسته روی بسته‌ بندی و در تبلیغات، طراحی کمپین‌های شفافیت مثل “از مزرعه تا سفره” که به مصرف‌کننده نشان دهد پشت این برند ثبت‌شده، چه فرآیندهای دقیقی قرار دارد.
یک برند قوی در صنعت غذا، اغلب بر دو پایه ثبت قانونی برند جهت حفاظت از نام و علامت و اخذ گواهی‌های معتبر سلامت و کیفیت مانند پروانه ساخت از وزارت بهداشت، نشان‌های ارگانیک، استانداردهای بین‌المللی مانند ISO 22000 استوار است.
روابط عمومی می‌تواند این دو را با هم ترکیب کرده و پیامی یکپارچه بسازد که همانا این برند ثبت‌شده، نه تنها هویت قانونی دارد، بلکه از بالاترین استانداردهای سلامت نیز پیروی می‌کند.
در حوزه صنایع غذایی، ثبت برند پایان کار نیست، بلکه آغاز یک تعهد عمومی است. این اقدام، خط مقدم دفاع از سلامت مصرف‌کننده، اصالت محصولات ایرانی و اعتماد به تولید داخلی است. برای تولیدکننده، یک دارایی استراتژیک است و برای مصرف‌کننده، نشانه‌ای از امنیت و کیفیت تلقی می‌شود و در بازاری که انتخاب‌ها فراوان و نگرانی‌ها در حال افزایش است، برند ثبت‌شده می‌تواند ناجی کسب‌ و کارها و محافظ سفره ایرانیان باشد.
ارسال یک پاسخ