هنر و هنرمندان دارند سر خورده می شوند

در ایران به هنر – چه نقاشی، چه بازیگری،. چه موزیک

گفت و گویی صمیمانه با خانم لیلابروفه. بازیگر سینما وتلویزیون انجام دادیم.

متن گفت و گو:

از خودتان بگویید؟

لیلا بروفه هستم متولد۱۳۶۹/۴/۱۰

۳۵ ساله تهران، کارشناسی فیلمسازی (کارگردانی)

ارشد بازیگری

مادرو پدرم و دو برادر هایم همواره حامی من هستند

و خیلی حمایتم می‌کنند

فرزند آخر خانواده هستم

و خیلی مورد توجه خانواده.

عاشق خانواده ام هستم و عاشق بازیگری هستم

و سال ها است که به سمت و سوی شغل دیگری نرفتم و خیلی هم سخت است که آدم دراین روزگار و ایام حقوق ثابت نداشته باشد و بتواند زندگی کند.

این سختی رابه جان خریدم با کمک خانواده ام

هر شغلی یه در آمدی دارد

پایه حقوقی دارند

یک مزیت های مثبتی درطول سال دارند ولی متاسفانه مشاغل هنری فقط برای چهره ها و برندها این اتفاق می افتد و برند های تئاتر

برای بقیه اصلاخیلی بد است این داستان. هر شغلی یه در آمدی دارد. پایه حقوقی دارند

یه پوئن های مثبتی دارند در سال

ولی متاسفانه شغل ما فقط برای چهره ها این اتفاق می افتاد و برای بقیه اصلاً.

کجا دیدیم که بگویند فلانی بیا سر کار ولی بدون دستمزد. ما برای چه چیزی کار می کنیم؟ برای پول برای امرارمعاش زندگی. من چرا باید رایگان یا با درصد خیلی ناچیزی کار کنم. خودم را مثال زدم ولی برای خیلی از هنرمندان صدق می کند. هزینه رفت و آمد بازیگر یا عوامل و هزینه های دیگر را هنرمندان برای چه باید بپردازند؟ برای رزومه؟ آیا با ۵ تا روزمه هم هنرمند باید رایگان و مجانی کار کند این دیگر کم لطفی کارگردان ها و تهیه کننده ها می باشد. از نظر من اگر در کار تصویر سینما – تلویزیون و فیلم های کوتاه دراوایل کار هنرمندی با مبلغ ناچیز هم برود کار کند بهتر است می گوید هم کارم و هم هنرمن بیشتر دیده می شود

تا تئاتر و نمایشی که مخاطب خاص دارد و از آن حمایت نمی شود. بقدری دلم پُر است که دوست دارم جلو دوربین بدون هیچ واهمه ای بگویم

تا زمانی که درست به هنر ارزش ندهند، هنردوستان همین وضعیت را باید تحمل کنند

-آیا وظیفه حمایت از هنر و هنرمندان بر عهده دولت می‌باشد یا بخش خصوصی و هر یک چه میزان نقش دارند؟

هر دو، من فقط خواهش میکنم برای فرهنگ و هنر  ارزش قائل بشوند و حمایت کنند

هنر و هنرمندان دارند سر خورده می شوند.

-به جوانانی که علاقه مند به کارهای هنری هستند چه توصیه ای دارید؟.

ناامید نشوند

فقط تمرین کنند و با هدف پیش بروند. قطعا یک روزی آن اتفاق خوب برایشان انفاق می افتد

ولی خودمانیم تا کی می توانند بدون دستمزد و رایگان با کلی ذوق و شوق برای دیده شدن بپردازند؟ آیا آقایانی که می آیند تو این کار مثلا از ۱۸ سالگی تا چند سالگی می توانند بدون دستمزد و یا دستمزد ناچیز کار کنند

این افراد کسانی هستند که باید زندگی را بچرخانند. باز خانم ها اکثراً خانواده های آنان حمایت می کنند. (البته در حد توان)

خانم های مستقل زیادی داریم

تا چه زمانی باید این وضع رو تحمل کنند؟ دو شغله شدند

ولی تا کی آن شغلی که برای منبع درآمدی انتخاب کرده اند با تایم های وقت و بی وقت تئاتر کنار بیایند؟ آخرش هم می گویند بی نظم هستید و ما اینجوری نمی توانیم با شما همکاری کنیم. تمام. خود بنده چند سال پیش یک دستیاری بامن تماس گرفت و اصرار داشت جلسه بگذارم که با کارگردان صحبت کنم

و گفتم من بازیگر هستم و قرارداد خیلی برایم مهم است. گفت مشکلی نیست. رفتم تو جلسه با کارگردان و کلی تعریف از بنده و کار خودشان

بعد گفت نقش خیلی سخت است

از شما می خوام صدتان را بگذارید. گفتم از بابت شخصیت پردازی مطمئن باشید و نقش را به بهترین شکل در می آورم

بعد بحث مالی راپیش کشیدم

گفت ما بودجه ای نداریم

شخصی است

و بیشتر می خواهیم تبلیغات را انجام بدهیم. این آدمها به شعور آدم روبرویشان توهین می کنند. یعنی چه ؟ آیاامکان دارد بدون دستمزد؟

آبدارچی یک شرکت ماهیانه حقوق مشخصی می گیرد

چرا ما باید به هنرخودمان

به بازیگرهایمان که صدشون هم می خوایم بگیم نه از نظر مالی نمی توانیم مبلغی بپردازیم. مگرمیشود (بله). مگر داریم ( بله). در ایران به هنر، چه نقاشی، چه بازیگری،. چه موزیک

-از مسئولین فرهنگی کشور چه تقاضایی دارید؟.

خواهش می کنم به وضعیت هنر و هنرمندان رسیدگی کنید

-آیا شما به استانداردسازی فعالیت های هنری اعتقاد دارید؟بنده مشکلی با این کار ندارم

ولی بنظرم اگه هر شخصی هر هنری داشته باشد

-از نظر شما آیا نام کشورمان میتواند در جایگاه کسب مهمترین جایزه جهانی نوبل قرار بگیرد؟

نظر شما در ارتباط با اتفاقات این روزهای دنیای هنر چگونه است؟

بازهم می گویم اتفاق جالبی برای کسانی که تازه کارشان را درعرصه هنر شروع کرده اند اتفاق نمی افتاد، آن ها دیده نمی شوند

حمایت نمی شوند، نیاز به کمک دارند. فیلم های سینمائی ما هم زیاد محتوا ندارند

این روزها ایام را چگونه می‌گذرانید؟

یک نمایش را روی صحنه داشتم که به تازگی تمام شده است

خیلی پیشنهاد داشتم البته بیشتر تئاتر بوده است اماقبول نکردم و

نرفته ام. چون هدفم بیشتر تصویر است. دو تا کار هم یکی از کارگردانان به من پیشنهاد داده اند به عنوان بازیگر

باید فکر کنم که چه باید کرد. چون الان هدفم بازیگری درسینما و تلویزیون است.

امیدوارم کارگردان هایی که در حال تولیدآثارشان و فیلم سازی هستند اعتماد کنند و آن اتفاق خوب هم در کارنامه ی هنری بنده اتفاق بیافتد.

درخاتمه چنانچه ناگفته ای دارید بیان کنید؟

خیلی از دوستانی که با آنها کار کرده ام، کارگردان، تهیه کننده، مشاور و… خیلی ها فراموش می کنند که یک نفر هست که ما خیلی بازیگری اش در نقش های خودش را دوست داشتیم. خیلی هنر داشت. در هر نقشی که بازی می کرد به نحو احسن اجرا می‌کرد. شخصیت پردازی داشت. کجاهستند آدمهائی که همواره تشویقم می کردند؟ چرا فراموش کار شده اند؟ من به اندازه ی خودم حواسم به آدم‌های اطرافم هست هنگامی که به من پیشنهاد نقشی درسینما و تلویزیون و یا تئاترمی شودخودم نمی روم و سعی و تلاش می کنم تا دوستان و آشنایان را معرفی کنم. کسانی که می دانم از عهده بازیگری آن نقش به خوبی بر می آیند. این حرفه کمی بی رحمِ است. به فکر همدیگر نیستند. اشخاصی هستند که ادعای رفاقت و دوستی می کنند  و نان و نمک  همدیگر را می خورند و مانند یک خانواده هستند و در گروه های فرهنگی هنری

همدیگر را می بینیم خیلی دوستانه و صمیمی رفتار می کنیم

ولی متاسفانه در مواقعی که باید به فکر هم باشیم همه چیز را فراموش می کنیم. این حرفه جزو مشاغلی است که باید

به فکر هم باشیم

ولی متاسفانه اکثر دوستان  در این خصوص بی توجه هستند

و  به فکر منافع خودشان هستند.

حتی بازیگرانی که درعرصه بازیگری تئاتر فعالیت دارند، هنگامی که من را می بینند می گویند: یادت باشد من رازبرای کارمعرفی کنید. ولی من چه؟! هیچ کاری  یک طرفه اش قشنگ نیست.

یک مطلب مهم دیگر این است که

شغل ما موجب تفریح و سرگرمی بقیه ی آدم ها است

نمی دانم چرا ما که می رویم سر کارهای تئاتری همه ازما توقع دارند که ما آن ها رابه عنوان مهمان دعوت کنیم. از فامیل  گرفته تا دوست و آشنا. ما  به امیدی  روی صحنه تئاتر می رویم.

بهای بلیط دیدن یک نمایش

بستگی به آن کار دارد و خیلی ناچیزاست، در قبال هزینه های بسیار زیادی که روزانه برای امور دیگر مصرف می شود و این یک انتقاد از طرف خودم هست که نمی خواهم بیایید و اجرای نمایش را ببینید برایم گل خریداری کنید، لطفاً همان بهای بلیط رابپردازید. این گونه خیلی بهتر

است چون با این کار از هنر و هنرمندان حمایت به عمل می آید

و نکته ی آخر این است که بعضی ازافراد بعضاً با شانس، مشهور و معروف شده اند. بعضی ها با پول، بعضی ها با پارتی، ولی برای من که  دراین  عرصه فعالیت دارم تاکنون هیچ کدام از این موارد اتفاق نیافتاده

و همواره سعی کرده ام که با تلاش و استعداد و پشتکاری که داشته ام به این جایگاه برسم و امیدوارم به نقطه ی اوج هم خواهم برسم.