عصرآزادی آنلاین/محمد فرجپور باسمنجی
● از اقدام، تدبیر و اعتبارات ملّی برای احیای دریاچهی اورمیه چندان خبری نیست. شاید نزولات آسمانی به داد این دریاچه برسد.
●●●●●●●●●●●●●●●●
اخیراً دریاچهی اورمیه را از نزدیک دیدیم. خدارا شکر، حمد بر پروردگار عالمیان
بارقههای امید با بارشهای نسبتاً خوب زمستان، احیای تدریجی دریاچهی اورمیه را در دلها زنده میکند. بزرگترین دریاچهی داخلی کشور که ۹۵ درصد یعنی ۶ هزار کیلومتر وسعت آن خشک شده و ۳۲ میلیارد آب ذخیرهی موجود آن در سال ۷۴ امروز به کمتر از ۲ میلیارد مترمکعب رسیده و ۲۱ رودخانهی دائمی و فصلی و ۴۹ رودخانهی مقطعی یا بهدلیل خشکسالی یا برداشتهای غیرمجاز و احداث سدّ و کاشت محصولات زراعی و باغی آببر و یا حفر بیش از ۹۰ هزار چاه در سواحل آن و یا آوردن آب آن برای مصارف خانگی و صنعتی به شهر بزرگی چون تبریز؛ نگین آبی آذربایجان را در معرض مرگ و نیستی قرار داده و گزند روزگار و زیادهخواهی انسان و عدم توجّه به مسائل محیط زیستی و بهطور کلی اهمال دولت و ملت ششمین دریاچهی بزرگ شور جهان را به حال احتضار و مرگ تدریجی انداخته است.
نگین آبی آذربایجان امروزه به این روز افتاده و متأسفانه سهم
آب منطقهای آذربایجان در این بیتدبیری در گذشته کم نبوده و کاملاً هویدا است. ولی خوشبختانه نگاه ملّی و محلّی برای سرزنده کردن مجدد آن با انتخاب پزشکیان در صدر دولت که برخاسته از این حوضهی آبی و خاکی است بارقهی امید نجات آن در دل مردم دوچندان شده است، امیدوار کرده ولی هزاران تأسف از تدبیر و اقدام و اعتبارات ملّی چندان خبری نیست.
با اینحال بارشهای اخیر برف و باران در کردستان و آذربایجان و سرازیر کردن آب برخی رودخانهها و تصفیهی فاضلاب برخی شهرها بخشی از سطح دریاچه را از آب پوشانده است. انشاءالله نزولات آسمانی دوچندان شود و قطره قطره آب میتواند به قول شاعر جمع گردد و وانگهی دریا شود.
