میثم فلاح در گفت و گوی اختصاصی با عصرآزادی آنلاین:
ترجیح میدهم به آینده نگاه کنم
عصرآزادی آنلاین/ سرویس فرهنگی:
میثم فلاح از سال ۱۳۸۵ وارد سینما شده و دستیاری کارگردان آثاری چون شطرنج یکنفره و مقلد شیطان در اواخر دهه هشتاد، مدیر تولید سینمایی اتاقک گلی در سال ۱۴۰۱ و حضور در بیش از صد فیلم و سریال در ژانر های جنگی و تاریخی و تهیه کنندگی و کارگردانی سینمایی هورامان را در کارنامه هنری خود دارد.
عصرآزادی آنلاین – علیرضا نیاکان؛ گفتوگویی با میثم فلاح تهیه کننده و کارگردان – آخرین وضعیت سریال «پوتینهای نوشه» انجام شده که به نظرتان می رسد:
– حدود یک سال پیش در گفتوگویی با خبرگزاری ایرنا از پروژه سریال «پوتینهای نوشه» خبر دادید و پس از آن نیز در مصاحبهای با سینما پرس درباره این پروژه صحبت شد. امروز تصمیم تولید این سریال در چه مرحلهای قرار دارد؟
سلام عرض میکنم خدمت شما و مخاطبان محترم.
«پوتینهای نوشه» حاصل بیش از چهار سال تحقیق، پژوهش، مستندسازی و پیگیریهای مستمر بنده است. از همان ابتدا تلاش کردیم اثری تولید کنیم که علاوه بر جذابیتهای دراماتیک، از پشتوانه پژوهشی و تاریخی قابل اتکایی برخوردار باشد. در این مسیر جلسات متعددی با مسئولان ارتش برگزار شد و خوشبختانه حمایتهای لازم برای همکاریهای لجستیکی و استفاده از ظرفیتهای مورد نیاز پروژه نیز مورد موافقت قرار گرفت.
با این حال، روندی که در رسانه ملی طی شد، با انتظارات ما فاصله زیادی داشت.
– منظورتان از این فاصله چیست؟
ببینید، وقتی یک پروژه در ابعاد یک سریال ۴۶ قسمتی طراحی و ارائه میشود و از سوی ارتش نیز مورد حمایت قرار میگیرد، طبیعی است که انتظار داشته باشید حداقل در همان چارچوب مورد بررسی قرار بگیرد.
اما پس از ماهها پیگیری، به ما اعلام شد که طرح در کمیسیون مربوطه به عنوان یک تلهفیلم تصویب شده است. برای من به عنوان تهیهکننده و کارگردان پروژه، این تصمیم قابل تأمل بود و هنوز هم پرسشهایی درباره آن وجود دارد.
– چه پرسشهایی؟
پرسش اصلی این است که چگونه پروژهای که از ابتدا با ساختار سریال طراحی شده و حتی در طول بررسیها جلسات متعددی با رسانه ملی درباره جزئیات فیلمنامه آن برگزار شده است، در نهایت با عنوان تلهفیلم جمعبندی میشود؟
نمایندهای از کمیسیون فیلمنامه رسانه ملی نزدیک به یک ماه در جلسات مختلف با نویسنده پروژه، آقای حسین شیخی، درباره بخشهای مختلف فیلمنامه گفتوگو و مذاکره داشت. حتی درباره حذف برخی سکانسها و خطوط داستانی بحثهای مفصلی صورت گرفت.
به همین دلیل انتظار ما این بود که اگر قرار است تغییری اعمال شود، مثلاً درباره تعداد قسمتها یا ساختار تولید باشد. اما تبدیل یک پروژه سریالی به تلهفیلم، تصمیمی بود که برای ما جای سؤال داشت.
– آیا این موضوع باعث شد پروژه را متوقف کنید؟
خیر. ما تصمیم گرفتیم مسیرهای دیگر را بررسی کنیم. پس از آن وارد مذاکره با برخی پلتفرمهای نمایش خانگی شدیم و همزمان اقدامات لازم برای دریافت مجوزهای قانونی را انجام دادیم.
در ادامه موفق شدیم مجوز پروژه را از ساترا دریافت کنیم و اتفاقاً در آنجا با برخوردی کاملاً متفاوت روبهرو شدیم. طرح با سرعت بیشتری بررسی و استقبال شد و در نهایت تولید سریال در قالب ۲۶ قسمت مورد موافقت قرار گرفت.
– پس از دریافت مجوز، مهمترین چالش شما چه بود؟
بدون تردید تأمین سرمایه. پروژهای در این ابعاد نیازمند سرمایهگذاری جدی است. ماهها جلسات مختلف برگزار شد تا در نهایت بتوانیم سرمایهگذار را برای ورود به پروژه متقاعد کنیم.
خوشبختانه پس از طی این مسیر دشوار، شرایط برای آغاز قرارداد با سرمایه گذار و پیش تولید فراهم شده بود و ما به مرحلهای رسیده بودیم که میتوانستیم وارد پیشتولید شویم.
– اما ظاهراً شرایط مطابق برنامه پیش نرفت؟
متأسفانه خیر. درست در مقطعی که پروژه آماده ورود به فاز اجرایی بود، تحولات منطقهای و شرایطی که بعدها به جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل تعریف شد، بسیاری از معادلات و توافقات با سرمایه گذار را تغییر داد.
این اتفاق فقط محدود به پروژه ما نبود. بسیاری از تولیدات سینمایی و تلویزیونی کشور تحت تأثیر شرایط جدید قرار گرفتند و برخی پروژهها متوقف یا به تعویق افتادند. «پوتینهای نوشه» نیز از این قاعده مستثنی نبود و طبیعتاً در چنین شرایطی سرمایهگذاران و مجموعههای تولیدی با احتیاط بیشتری تصمیمگیری می کنند .
– با این شرایط، آینده پروژه را چگونه ارزیابی میکنید؟
من معتقدم پروژههایی که بر پایه تحقیق، زمان و پشتکار شکل گرفتهاند، دیر یا زود مسیر خود را پیدا میکنند. «پوتینهای نوشه» فقط یک فیلمنامه یا یک پروژه تولیدی نیست؛ حاصل چندین سال کار مداوم و تلاش گروهی از افراد متخصص است.
طبیعی است که از روندی که در برخی بخشها که طی شد انتقاد داشته باشیم، اما در عین حال ترجیح میدهم به آینده نگاه کنم. امیدوارم شرایط فراهم شود تا بتوانیم این سریال را در سطحی که شایسته آن است تولید کنیم و مخاطبان نیز نتیجه این سالها تلاش را ببینند.
