او که هر نقش را آینهای از حقیقت کرد و هر دیالوگ را پلی به سوی بیكرانگی.
حالا پرده فرو افتاده، اما نه برای پایان، كه برای آغازی دیگر در لوح ابدیت.
مرگ برای هنرمند ، تنها تغییر قاب صحنه است؛ از روشناییِ تماشاگران به خلوتِ بیکرانِ غیاب. او رفت تا در سكوتِ پشت صحنه ی جهان، تمرین نقشی تازه كند كه هیچكس آن را ندیده است.
یادش، چون نوری در تاریكی سالن تاریخ ، بر دلها خواهد تابید. و ما، تماشاگرانِ همیشگی هنرش، در سکوت، برایش کف میزنیم.
زنده یاد امیر حجازی، هر چند نقش کوتاهی در صحنه تئاتر زندگی بر عهده داشت اما یادی بلند و نامی ماندگار در این صحنه از خود بر جای گذاشت.
یاد و نامش را گرامی داشته و فراقش را به همه آنانیکه به سبب هویت حقیقی یا حقوقی اش با او نسبتی داشتند ، تسلیت میگویم…
مسئول دبیرخانه «تبریز، شهر جهانی فرش دستباف»
م
