عصرآزادی آنلاین / دکتر محمدرضا نوذریان
مدرس مراکز آموزش عالی اردبیل
_______
افزون بر سی سال پیش از این همزمان با سالهای اولین راهاندازی دانشگاه آزاد اسلامی در اردبیل، مردی با کولهباری از دانش جهانی و تجربههای آموزشی و تربیتی، مسؤولیت راهاندازی رشته زبان و ادبیات انگلیسی در مقطع کارشناسی را در اردبیل پذیرفت.
دکتر عباسعلی رضایی تبریزی، فارغالتحصیل مقطع دکترای زبان و ادبیات انگلیسی از انگلستان در حالی برای این کار مهم وارد اردبیل شد که این شهر مقدس و اثرگذار در تاریخ فرهنگی و دینی کشور از کمترین امکانات آموزش عالی در دانشگاه محقق اردبیلی (که در آن زمان، دانشکده کشاورزی اردبیل نامیده میشد) و پیام نور (که دانشگاه علامه طباطبایی نام داشت) برخوردار بود.
روح بلند آن فرزانه فرخنهاد و همکاری خیرخواهانه اساتید موجود در اردبیل منجر شد در کمترین زمان ممکن این رشته جهانی در ساختمان استیجاری دانشگاه (که متعلق به شهرداری بود و چندی است به بازار جدید طلافروشان تغییر یافته است) آغاز شود و افتخارات به یاد ماندنی را در پی آورد.
تاسیس کتابخانه تخصصی زبان، راهاندازی لابراتوار ویژه گفت و شنود در دانشگاه و راهیابی دهها تن از فارغالتحصیلان این رشته به مقطع کارشناسی ارشد در استانهای برخوردار، اتفاقات مبارکی بودند که در همان سالهای نخست به وقوع پیوستند اما فراتر و شورانگیزتر از همه اینان، رخدادی بود که در اواخر دهه منتهی به سال ۱۳۷۰ خورشیدی، به وقوع پیوست.
روزی را به یاد دارم که برای نخستین بار در تاریخ آموزش عالی ایران، نمایشنامه «ادیپ شهریار» شاهکار جاودان «سوفوکل» با هدایت دکتر رضایی و عزم جدی همکاران علمی و دانشجویان ایشان، به زبان اصلی در کهنشهر تاریخی اردبیل به روی صحنه رفت.
آن روزها دانشگاه آزاد امکاناتی برای این گونه فعالیتها نداشت اما با همکاری دانشکده کشاورزی اردبیل در اختصاص سالن و همراهی هنری تنی چند از هنرمندان محلی مانند مرحوم مهندس داود جلایی، این نمایشنامه اجرا شد و با انعکاسی که در رسانههای ملی و فراملی داشت برگ زرین دیگری را در کارنامه دانشورانه فرزندان اردبیل رقم زد، کار سترگی که دیرزمانی است همسنگش در اردبیل مشاهده نشده است.
دکتر عباسعلی رضایی پس از حدود نیم قرن تلاش درعرصه بیکران فرهنگ، تربیت شاگردان برجسته و تالیف آثار علمی متعددی همچون کتابهای «فرهنگ تلمیحات»، «مقدمهای بر ادبیات انگلیسی»، ترجمه «مثنوی معنوی» به انگلیسی و… در مهر ۱۳۸۹ خورشیدی در تبریز دعوت حق را لبیک گفت و روی در نقاب خاک کشید.
حضور در کلاس او برای من نیز لحظههایی سرشار از نشاط و علاقهمندی بود. نیک به خاطر دارم همواره در کلاس درس به ما یاد میداد و میفرمود «swim or sink» یعنی در تلاطم دریای زندگی، لحظهای از تلاش دست برندار زیرا دست کشیدن از شنا در عمق دریا نتیجهای جز هلاکت نخواهد داشت. بسیاری از شاگردان آن معلم پیر در اردبیل با آموختههایی که از او در سینه دارند امروز به مدارج مختلفی دست یافتهاند و در حوزههای گوناگون، منشاء خیر و خدمت به مردم هستند.
جا دارد دانشجویانی که در این رشته تحصیل میکنند بدانند فرصت پیش آمده برایشان، حاصل زحمات طاقتفرسای کسانی است که عمر تکرارناپذیر خویش را در این مسیر ارجمند صرف کرد.