چرا مشق ها، اشک بعضی از کودکان و والدین را در می آورد؟ 

عصرآزادی آنلاین/ لاله فرید – روانشناسِ بالینی – مدیر داخلی مرکز مشاوره امروزِ مَن در تبریز – مدیر دپارتمان، اُتیسم، سندرم داون و کودکان خاص

سال هاست «مشق مدرسه» به عنوان بخشی از نظام آموزشی در زندگی کودکان جا دارد، اما در بسیاری از خانه ها همین مشق ساده به صحنه ای از اشک، خستگی، مقاومت، لجبازی و دلخوری تبدیل می شود. شاید وقت آن رسیده که از خودمان بپرسیم چرا نوشتن چند خط، این همه دشوار می شود؟
نخست باید بپذیریم که کودک پس از ساعت ها حضور در مدرسه، نیاز به استراحت، بازی و تخلیه ی هیجانی دارد. ذهن خسته ی او دیگر توان تمرکز طولانی ندارد و همین، آغاز مقاومت و بی حوصلگی است از سوی دیگر، ترس از اشتباه و نگرانی از واکنش معلم یا والدین، اضطراب پنهان در وجود کودک ایجاد می کند.
در بسیاری از خانواده ها، انتظارات اشتباه، کمال گرائی والدین، عدم درک صحیح مشکل کودک، عدم اقدام به موقع برای شناسایی مشکل کودک، فشار برای انجام سریع و بی نقص مشق، جای تشویق و درک را گرفته است کودک احساس می کند اگر زیبا و زود زود ننویسد یا اشتباه کند «کافی نیست» این حس ناکافی و مقایسه، اشک او را جاری می کند و عدم آگاهی والدین و همچنین نداشتن مهارت های تحصیلی و تربیتی لازم در آن ها باعث عصبانیت و حتی گریه و ناراحتی شدید می شود.
تحقیقات نشان می دهد که مشکلات نوشتن، تعلل، تاخیر و مقاومت در نوشتن فقط به خاطر لجبازی و تنبلی و ….. نیست بلکه علت اساسی خودش را دارد عواملی نظیر: کندنویسی، مشکلات دست ورزی، ضعیف بودن حافظه دیداری و شنیداری، مشکلات دقت تمرکز و مشکلات ترکیب نشانه ها، مواردی هستند که به شدت در نوشتن مشق تاثیر گذار هستند و متاسفانه والدین به این مسائل توجه نمی کنند و نسبت به آن آگاه نیستند این عوامل و مشکلات مربوط به مشکلات یادگیری هستند که نیاز به روانشناس متخصص خودش را دارد و همچین در این فرایند، والدین حتما باید آرامش خود را حفظ کنند و از واکنش های هیجانی و تنبیه های فیزیکی شدیدا خوداری کنند از سوی دیگر تعامل سازنده بین والد، معلم و روانشناس می تواند باعث شکل گیری یک مثلث سازنده برای پیشرفت کودک گردد.