فرشید هدی در گفت و گوی اختصاصی با عصرآزادی آنلاین:

«بلندی‌های خاکریز» نگاهی انسانی و متفاوت به آدم‌ها دارد

عنوان نمایش بخشی از فضای ذهنی و مفهومی اثر است

عصرآزادی آنلاین/ سرویس فرهنگی – علیرضا نیاکان:

فرشید هدی از کارگردانان و بازیگران قدیمی تئاتر می باشد که سالهاست مدرس بازیگری نیز هست برخی کارهای گذشته ایشان عبارتند از
نمایش اسپانیائی
هیچ کس جیمی نمیشه
آواز خوان طاس
خرده جنایت های زن شوهری
پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی
و…..آخرین اثر فرشید هدی
نمایش آواز خوان طاس
در مجموعه تئاتر شهر بود که در سال ۱۴۰۴ مورد توجه بسیاری ازمخاطبان قرار گرفت و نظر منتقدین را جلب کرد.
به بهانه اجرای نمایش بلندی های خاکریز در هفته دفاغ مقدس به سراغ ایشان رفتیم بلندی‌های خاکریز درباره تقابل حافظه و فراموشی گذشته و امروز و حفظ یک خاطره جمعی ست. قرار است مهمان خانه تخریب شود اما برای زنی که هنوز به گذشته وفادار است این ویرانی فقط از بین رفتن یک ساختمان نیست او در برابر کسانی ایستادگی می کند که می خواهند همه چیز را پاک کنند. در حالی که رد آدم‌هایی که روزی در این مکان حضور داشتند هنوز در نامه ها و عکس ها و خاطرات باقی مانده است.

لازم به توضیح است بلندی های خاکریز منتخب جشنواره تئاتر استان تهران در سال ۱۴۰۳ می باشد و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.
۱. نمایش «بلندی‌های خاکریز» درباره چیست؟
«بلندی‌های خاکریز» نگاهی انسانی و متفاوت به آدم‌هایی دارد که در دل یک موقعیت سخت، با خاطرات، انتظارها و انتخاب‌هایشان روبه‌رو می‌شوند. برای من مهم بود که نمایش فقط روایت یک اتفاق نباشد، بلکه مخاطب بتواند احساس و دغدغه شخصیت‌ها را لمس کند.
۲. چرا نام «بلندی‌های خاکریز» را برای نمایش انتخاب کردید؟
خاکریز برای من فقط یک موقعیت جغرافیایی نیست؛ نمادی از فاصله، انتظار، پناه و ایستادگی است. «بلندی‌ها» هم به نوعی نگاه کردن از زاویه‌ای دیگر به این مفاهیم اشاره دارد. عنوان نمایش بخشی از فضای ذهنی و مفهومی اثر است.
۳. چه چیزی در اجرای «بلندی‌های خاکریز» برای شما اهمیت بیشتری دارد؟
بیشتر از هر چیز، ارتباط مستقیم مخاطب با فضای نمایش و بازی بازیگران برایم اهمیت دارد. تلاش کرده‌ایم میزانسن، نور، صدا و طراحی صحنه در خدمت روایت باشند و از عناصر اضافی پرهیز کنیم.
۴. تفاوت «بلندی‌های خاکریز» با اجراهای قبلی شما چیست؟
در این نمایش سعی کرده‌ام زبان اجرایی متفاوتی را تجربه کنم. فرم، سکوت، حرکت و تصویر در کنار دیالوگ‌ها نقش مهمی دارند. برای من تجربه کردن یک فضای تازه و رسیدن به یک بیان شخصی‌تر، بخش مهمی از این اجراست.
۵. مخاطب بعد از دیدن نمایش قرار است با چه حسی سالن را ترک کند؟
دوست دارم مخاطب با یک پاسخ قطعی از سالن بیرون نرود؛ بلکه با چند سؤال و احساس شخصی خودش نمایش را ادامه بدهد. اگر نمایش بتواند بعد از پایان اجرا هم در ذهن تماشاگر باقی بماند، فکر می‌کنم به هدفش نزدیک شده‌ایم.

۶. عواملی که در تهیه و تولید این اثر نمایشی با شما همکاری دارند؟ نمایش بلندی های خاکریز

نویسنده: علیرضا حنیفی
طراح و کارگردان: فرشید هدی
تهیه کننده: سید وحید فخر موسوی
با صدای: قاسم افشار
بازیگران:
علی مربی
نفیسه خلجی
هانیه میرلوحی
سها داداشی
دستیار کارگردان: سها داداشی
مدیر اجرائی: فرشته موسوی شیرازی
طراح گریم: سهیلا جوادی
طراح نور: میثم کحالی
طراح دکور: فرشید هدی
طراح پوستر: امیرحسین لولائی
طراح لباس: هانیه قربانزاده
مدیر صحنه: بهزاد حبیبی راد
افکت و موسیقی: جمشید اکبریزاده
اتاق فرمان: امیر جاودانی زرین
رسانه و تبلیغات: علیرضا نیاکان
عکاس: امیرحسین لولائی
نریشن: کرامت رودساز
روابط عمومی: امیر جاودانی زرین
۷. در پایان، چه پیامی برای مخاطبان دارید؟
از مخاطبان دعوت می‌کنم نمایش را ببینند و اجازه بدهند خودشان با جهان «بلندی‌های خاکریز» ارتباط برقرار کنند. این نمایش حاصل تلاش یک گروه است و امیدوارم بتوانیم تجربه‌ای متفاوت، صمیمی و تأثیرگذار برای تماشاگر رقم بزنیم.

ارسال یک پاسخ