عصرآزادی آنلاین / سرویس فرهنگی:
عصر روز دوشنبه سوم شهریورماه باحضورجمعی ازاصحاب فرهنگ وهنرورسانه و.اکران خصوصی و نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی«زن و بچه»به کارگردانی سعید روستایی با حضور جمال ساداتیان،تهیهکننده اثر، نرگس ناظمینیا، نویسنده، روزنامهنگار و منتقد سینما، و دکتر انیسه زواره، روانشناس اجتماعی در سالن شهر قصه پردیس سینمایی آزادی برگزارگردیدو مورد استقبال برخی مخاطبان قرار گرفت.
عصرآزادی آنلاین – علیرضا نیاکان؛ نرگس ناظمینیا، نویسنده، روزنامهنگار و منتقد باسابقه سینما، در تحلیل فیلم گفت: «زن و بچه بهرغم دغدغههای اجتماعی و روانشناختی قابل توجه، از نظر فیلمنامه با مشکلاتی جدی روبهروست. روایت فیلم انسجام لازم را ندارد و تراکم بحرانها و مصائب شخصیت اصلی، مهناز، بیش از حد است؛ این حجم از فشارهای پیدرپی، دراماتیک به نظر نمیرسد و گاهی مخاطب را از همذاتپنداری با شخصیت دور میکند. شخصیتها در برخی بخشها به سمت تیپیکال شدن حرکت میکنند و فرصت لازم برای عمق یافتن و باورپذیری کامل ندارند. درام نیز در برخی نقاط گرفتار پرشهای ناگهانی و اغراقهای روایی شده که ریتم روایت را مختل میکند و گاهی کشش دراماتیک کاهش مییابد. علاوه بر این، نحوه نمایش تراژدیهای خانوادگی و اجتماعی شخصیت، گاهی احساس بیعدالتی و فشار بیش از حد را منتقل میکند که میتوانست با بازنگری در فیلمنامه متوازنتر و باورپذیرتر باشد.»
وی افزود: «با این وجود، کارگردانی سعید روستایی به لحاظ میزانسن، قاببندی و نورپردازی قابل قبول است. انتخاب لوکیشنهای فرسوده با پلههای پیچدرپیچ، دیوارهای ترکخورده و فضاهای بسته، بهخوبی آشفتگی و بینظمی جامعهای را که شخصیتها در آن زندگی میکنند، بازتاب میدهد. نورپردازی سایهدار و استفاده هوشمندانه از نور پنهان در برخی صحنهها نیز نوید امید و امکان رستگاری را منتقل میکند؛ نشان میدهد که کارگردان با ابزار بصری توانسته تعادل نسبی میان فضای تاریک روایت و نشانههای امید ایجاد کند»نرگس ناظمینیا همچنین به بازی بازیگران اشاره کرد وگفت«بازی پریناز ایزدیار نقطه قوت اصلی فیلم است او توانسته به شکلی درخشان سیمای زنی آسیبدیده اجتماعی راکه ازجهات مختلف تحت فشاروآسیب روحی شدید قرارگرفته است، مجسم کند. بازی او با ظرافت، جزئیات روانی و باورپذیری همراه است و بار اصلی درام را بر دوش میکشداین نمایش دقیق و تاثیرگذار، شخصیت مهناز را از سطح تیپ فراتر برده و به مخاطب امکان همذاتپنداری عمیق میدهد»وی در پایان سخنانش گفت:«مهناز بیش از همه از سوی نزدیکترین افراد خود، یعنی خواهر و مادر، احساس خیانت میکند؛ آسیبی که میتواند ریشه در گسستهای خانوادگی و بحران اعتماد در روابط نزدیک داشته باشد، جایی که باید مأمن و پناهگاه باشد اما به محل اصلی فروپاشی بدل شده است.»نرگس ناظمینیا با تحلیل دقیق فیلمنامه، کارگردانی و بازیها، این فیلم را نمونهای از روایت اجتماعی پیچیده دانست که اگرچه دراماتیک با مشکلاتی مواجه است، اما ارزش توجه منتقدانه و تحلیل حرفهای دارد.در جلسه نقد و نظر فیلم زن و بچه خانم دکتر انسیه زواره، روانشناس اجتماعی و مدرس دانشگاه ، نگاه متمایزی به فیلم را طرح کردند. ایشان زن و بچه را از منظر زنجیره ارتباطات نسلی با تمرکز بردوشخصیت اصلی مهناز( پرینازایزدیار) وحمید(پیمان معادی)مورد تحلیل قرار دارندزنان و مردان دهه ۶۰که دچار چالش در تطبیق اهداف و شیوه های دست یابی به آنها هستند و همچنان در تعلیق میان جوانی و میانسالی ، درگیر حس ابهام و بی ثباتی هستند و تجربه زندگی نزیسته آنها بر این معلق بودن می افزایدبدون آموختن مهارت های زندگی باخود زندگی روبرو شدند و همزمان درگیردغدغه های بسیار.این ابهام همه جا هست در کار، تحصیل -رابطه عاطفی و حتی حفظ زندگی مشترک پس از تشکیل خانواده حالا مشکلات کلیشه های فرهنگی جنسیت زده وامتیاز دهنده به مردان، فرو کاستن روح اخلاق در عرف و قانون و بستر زندگی و عدم حمایت های موثر اجتماعی اتمسفر زیست اجتماعی برای زنان را مخاطره آمیزتر مینمایداما نمیتوان انکار کرد که این نسل با وجود اینکه بیشتر زندگی را از لنز نگاه دیگری شخص سوم میبیندحمایت گر موثری برای نسل پیشین( پدرو مادرانشان) و نسل پسین( فرزندانشان) هستند اما به همان میزان ، حمایت های اجتماعی پشتیبانی وحس امنیت روانی از جامعه دریافت نمیکنند که حاکمیت برای این موضوع باید فکر عاجلی کندعلیرضا نیاکان خبرنگار در ادامه این نششست،درباره تفاوت نسلهای ۶۰ و ۸۰ و تفاوت چالشهای آنان ازدکترزواره پرسید وی در پاسخ اظهارداشت «نسل ۶۰ بیشتردرتعلیق وابهام زندگی میکند و کمتر توانایی گرفتن حق خود را دارددر حالیکه نسل ۸۰ باوجود موانع جسارت بیشتری درایستادن پای حقوق خودداردو کمترگرفتارتعلیق میشود».
در پایان جلسه با پرسش وپاسخ میان حاضران ومنتقدان ادامه یافت وجمعبندی شد.
